Το πραγματικό νόημα της ‘Φιλοσοφίας’, όπως το όρισαν οι αρχαίοι Έλληνες, δημιουργοί του όρου – Πυθαγόρας

Παραθέτουμε αποσπάσματα από το έργο του Ιαμβλίχου “Περί του Πυθαγορείου βίου“, τα οποία καταδεικνύουν τι εννοούσε ο Πυθαγόρας και οι Πυθαγόρειοι -και εν γένει οι αρχαίοι Έλληνες γνήσιοι Φιλόσοφοι, όπως συν τω χρόνω θα καταδείξουμε- με τον όρο ‘Φιλοσοφία‘ και πόσο αυτός έχει διαστρεβλωθεί -κατά τη γνώμη μας σκοπίμως και δολίως- κατά τη διάρκεια των τελευταίων ανθρωπίνων αιώνων, για να καταλήξουμε να θεωρείται…’Φιλόσοφος’ σήμερα ένας…Άθεος ή ένας Φιλήδονος ή κάποιος που η σκέψη του δεν συνάδει με το κατά Φύσιν ή την Λογική.

2506_pythagore_440x260

Απόσπασμα πρώτο: «Ο πιο αγνός τύπος ανθρώπου είναι αυτός που επιλέγει τη θεώρηση των πιο ωραίων, τον οποίο αποκαλεί φιλόσοφο. Ωραία είναι λοιπόν η παρατήρηση ολόκληρου του ουρανού και των αστεριών που κινούνται σ’ αυτόν, αν μπορεί κάποιος να διακρίνει την τάξη τους. Και αυτό είναι τέτοιο με τη συμμετοχή του Πρώτου και του Νοητού. Και αυτό το Πρώτο, είπε, είναι η ουσία των αριθμών και των λόγων, σύμφωνα με τους οποίους όλα τούτα έχουν τακτοποιηθεί με επιμέλεια και οργανωθεί όπως πρέπει, και η σοφία, η αληθινή επιστήμη, είναι αυτή που ασχολείται με τα ωραία, τα πρώτα, τα θεϊκά και αμόλυντα, που μένουν πάντοτε τα ίδια και έτσι όπως είναι, με τη συμμετοχή των οποίων θα μπορούσε να πει κανείς και τα άλλα ωραία. Φιλοσοφία είναι η επιδίωξη μιας τέτοιας παρατήρησης. Ωραία είναι, είπε ο Πυθαγόρας, και αυτή η φροντίδα για την παιδεία, που συντελεί στη βελτίωση των ανθρώπων»

(Σχόλιο NovoScriptorium: Το Πρώτο και Νοητό είναι φανερό πως είναι ο Δημιουργός του Παντός. Σοφία και αληθινή επιστήμη είναι η ενασχόληση με Αυτόν, τις Ενέργειες και τα Ιδιώματα Του. Η επιδίωξη μιας τέτοιας παρατήρησης, που, ευλόγως, αποτελεί ‘στάση ζωής,’ ονομάζεται ‘Φιλοσοφία‘)

Απόσπασμα δεύτερο: «Όλα λοιπόν, όσα καθορίζουν τι πρέπει να κάνει κανείς και τι όχι, έχουν οριστεί με βάση τον θεό και αυτή είναι η αφετηρία τους και η ζωή ολόκληρη έχει οργανωθεί με τρόπο ώστε να ακολουθεί τον θεό και αυτό είναι η εξαγγελία αυτής της φιλοσοφίας. Γιατί είναι γελοίο αυτό που κάνουν οι άνθρωποι, να αναζητούν το καλό από κάπου αλλού και όχι από τους θεούς, και μοιάζει σαν κάποιος από τους πολίτες μιας βασιλευομένης χώρας να υπηρετεί κάποιον αξιωματούχο και να παραμελεί αυτόν τον άρχοντα όλων. Κάτι τέτοιο θεωρείται πως κάνουν και οι άνθρωποι. Αφού, δηλαδή, υπάρχει θεός και είναι κυρίαρχος των πάντων, είναι γενικά παραδεκτό ότι πρέπει από τον κύριο να ζητάει κανείς το καλό. Γιατί όλοι δίνουν τα αγαθά σε αυτούς, τους οποίους αγαπούν και τους είναι ευχάριστοι, και τα αντίθετα σε όσους είναι αντίθετοι»

(Σχόλιο NovoScriptorium: Όλη η ζωή του Φιλοσόφου έχει στο επίκεντρό της τον Θεό, με όσα αυτό συνεπάγεται. Οι δε άνθρωποι που εναντιώνονται σε αυτή την στάση χαρακτηρίζονται ‘γελοίοι’)

Απόσπασμα τρίτο: «είναι, επομένως, φανερό, ότι πρέπει να κάνουμε αυτά που χαροποιούν τους θεούς. Δεν είναι όμως εύκολο να τα ξέρει κάποιος, αν δεν τα ακούσει από κάποιον που άκουσε τον θεό ή από τον ίδιο τον θεό ή δεν τα βρεί μέσω κάποιας θεϊκής τέχνης»

(Σχόλιο NovoScriptorium: Ο Φιλόσοφος νοεί και πράττει όσα χαροποιούν τον Θεό, τα οποία, όπως μας πείθει η απλή ανάγνωση αρχαίων Φιλοσόφων, κατά βάση είναι όσα Λογικά και Κατά Φύση. Συν την Δικαιοσύνη, την Εγκράτεια, την Αγαθότητα, το Έλεος. Επίσης, μας πληροφορεί εδώ πως περί Θεού ο άνθρωπος μπορεί να διδαχτεί, μπορεί όμως να έχει και προσωπική αποκάλυψη Του! Ο Θεός είναι Δημιουργός όλων και ‘μιλάει’ προσωπικά με τον κάθε έναν άνθρωπο χωριστά, οι αλήθειες που αποκαλύπτει είναι δε κοινές για όλους. Οι Φιλόσοφοι, λοιπόν, πιστεύουν σε έναν Θεό παρεμβατικό που επικοινωνεί με κάθε έναν άνθρωπο χωριστά. Πιστεύουν, σαφέστατα, στο βίωμα, το οποίο έλκουν άνωθεν, καθώς φαίνεται, με την εν γένει στάση ζωής τους)

Απόσπασμα τέταρτο: «(ο Πυθαγόρας) Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο ‘φιλοσοφία’ και είπε ότι αυτή είναι όρεξη και κάτι σαν φιλία για τη σοφία, και σοφία είναι η επιστήμη της αλήθειας των όντων. Ως όντα αναγνώριζε και έλεγε τα άυλα και αιώνια και τα μόνα που ενεργούν, δηλαδή τα ασώματα, ενώ τα υπόλοιπα μόνο κατά συνωνυμία είναι όντα, επειδή συμμετέχουν στα άλλα, οι σωματικές και υλικές μορφές, που γεννιούνται και πεθαίνουν στην πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ όντα»

(Σχόλιο NovoScriptorium: το ‘Όντως Όν’ των αρχαίων Φιλοσόφων δεν είναι άλλο από τον Δημιουργό και Πατέρα Θεό. Φιλοσοφία είναι η ενασχόληση με το ‘Όντως Όν’, το μόνο πραγματικό ‘Ον, σύμφωνα και με τον ορισμό που δίδεται στο ως άνω απόσπασμα)

Απόσπασμα πέμπτο: «Παρακινούσαν συχνά ο ένας τον άλλο ‘μη διασπάν τον εν εαυτοίς θεόν’. Σε κάποια ανάμειξη λοιπόν με τον θεόν, στην ένωση μαζί του και σε μια κοινωνία του νου και της θεϊκής ψυχής απέβλεπε όλη η φροντίδα τους για τη φιλία με λόγια και έργα»

(Σχόλιο NovoScriptorium: Στόχος λοιπόν της Φιλοσοφίας είναι η διαρκής κοινωνία με τον Θεό, σε επίπεδο νου και ψυχής. Αυτό απαιτεί φροντίδα τόσο στις σκέψεις, όσο και στα λόγια και έργα)

Ισίδωρος Άγγελος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: