Ναυτικά ταξίδια στο Αιγαίο 15.000 χρόνια πριν – Σπήλαιο Φράγχθι

Ο οψιανός είναι ένα πολύ σκληρό ηφαιστειακό πέτρωμα με υαλώδη μορφή, το οποίο χρησιμοποιήθηκε από τα τέλη της Ανώτερης Παλαιολιθικής περιόδου (πριν από 35.000 έως 11.000 χρόνια) για την κατασκευή όπλων και εργαλείων. Το πρώτο αβίαστο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι οι προϊστορικοί άνθρωποι ταξίδευαν στο Αιγαίο πριν από τουλάχιστον 15.000 χρόνια.

Τη βεβαιότητα αυτή διατυπώνουν, σε επιστημονική δημοσίευσή τους στο «Journal of Archaeological Science», Έλληνες και ξένοι ερευνητές με βάση μια νέα μέθοδο χρονολόγησης των σχετικών πετρωμάτων της Μήλου.

original

Η νέα αυτή μέθοδος βασίζεται στην υδάτωση του οψιδιανού (obsidian hydration dating, OHD). Συνδυάστηκε με τη φασματομετρία δευτερογενούς μάζας ιόντων της διαποτισμένης επιφάνειας (secondary ion mass spectrometry of surface saturation, SIMS-SS), όπως αναφέρεται στο άρθρο που υπογράφουν ο Νικόλαος Λάσκαρης από το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου και μια ομάδα ειδικών στα θέματα αυτά.

«Μια φρεσκοκομμένη επιφάνεια οψιανού περιέχει μικροσκοπικές ρωγμές, μέσα στις οποίες το νερό απορροφάται με το χρόνο», δηλώνει η ερευνήτρια Ελερι Φραχμ από το Πανεπιστήμιο Twin Cities της Μινεσότα και πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης για τη Μελέτη του Οψιανού στο διαδικτυακό περιοδικό Past Horizons.

32-33-1--4-thumb-medium

Μόνο στη Μήλο

«Ο οψιανός είναι ένα πολύτιμο πέτρωμα που βρίσκεται μόνο στη Μήλο, με λίγα κοιτάσματα στην Αντίπαρο και στο Γυαλί (νησάκι μεταξύ Νισύρου και Κω). Από εκεί και μέσω του εμπορίου διαδόθηκε σε όλο το Αιγαίο, καθώς και στην ηπειρωτική χώρα», σύμφωνα με τον Ν. Λάσκαρη. Ενδείξεις ταξιδιών από και προς τη Μήλο έχουν βρεθεί στο σπήλαιο Φράγχθι Αργολίδας, που φέρει ίχνη κατοίκησης από τον Homo Sapiens (30.000 π.Χ.), ενώ πιθανολογείται πως έζησε εκεί και ο άνθρωπος του Νεάντερταλ (40.000 π.Χ.). Ανάμεσα στα ευρήματα του σπηλαίου (ανθρώπινος σκελετός, ηλικίας 10.000-8.000 ετών, πήλινα θραύσματα, αγαλματίδια, χάντρες, κατεργασμένα όστρακα) ήταν και οψιανός της Παλαιολιθικής Εποχής.

Γεωχημικές έρευνες έδειξαν ότι ο οψιανός αυτός προήλθε από το αιγαιοπελαγίτικο νησί, που απέχει 80 μίλια από το σπήλαιο. Αρα, γίνονταν ταξίδια με πλοία και θαλάσσιες μεταφορές εκείνη τη μακρινή εποχή.

«Επρόκειτο για ναυτικούς που πέρναγαν από το ένα νησί του Αιγαίου στο άλλο, φτάνοντας μέχρι τη Μικρά Ασία και την ελληνική ενδοχώρα», σημειώνει ο κ. Λάσκαρης. «Μέχρι τώρα οι οψιανοί του Σπηλαίου Φράγχθι χρονολογούνται περίπου στο 8.500 π.Χ.». Με τα νέα δεδομένα, όμως, αποδεικνύεται ότι τα αντικείμενα από οψιανό της Μήλου κατασκευάστηκαν στην ενδοχώρα πολύ νωρίτερα από ό,τι αρχικά εθεωρείτο.

Από τη Νεολιθική Εποχή

Η Μήλος είναι γνωστό ότι γνώρισε στην αρχαιότητα μεγάλη ακμή λόγω του ορυκτού της πλούτου. Εξ αυτού φαίνεται πως κατοικήθηκε από τη Νεολιθική Εποχή (7000 π.Χ.) και πλούτισε περισσότερο από τα γειτονικά της νησιά. Τα αρχαιολογικά ευρήματα οψιανού από τη Μήλο στην Πελοπόννησο, την Κρήτη, την Κύπρο, αλλά και στην Αίγυπτο, δείχνουν την ύπαρξη ενός εξαγωγικού εμπορίου με μεγάλη δυναμική.

Έτσι, το νησί έπαιξε σπουδαίο ρόλο στον κυκλαδικό κόσμο από τα πρώτα χρόνια της Εποχής του Χαλκού (2800 – 1100 π.Χ.) με επίκεντρο την πόλη της Φυλακωπής, η οποία έχει δώσει το όνομά της σε μια ολόκληρη αρχαιολογική περίοδο.

(Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=305331)

(NovoScriptorium: Πρέπει να σημειωθεί ότι στο σπήλαιο έχουν βρεθεί, ανάμεσα στα άλλα ευρήματα και τα εξής

α) κόκαλα ελαφιών, ενός είδους άγριου αλόγου και κάποιων άλλων ζώων καθώς και τα εργαλεία του κυνηγού (30.000 π.Χ.-17.000 π.Χ.)

β) άγριοι καρποί, όπως φακές, άγριο κριθάρι και άγρια αμύγδαλα (12.000 π.Χ.)

γ) ψάρια, όπως κεφαλόπουλα, τσιπούρες, μουγκρί, λαβράκι και σκιός (12.000 π.Χ.)

δ) Σε στρώματα του τέλους της Παλαιολιθικής εποχής βρίσκουμε σε μεγάλες ποσότητες πεταλίδες και σαλιγκαροειδή κοχύλια

ε) Στη Μεσολιθική περίοδο (9.000-7.000 π.Χ) βρέθηκαν άγριοι καρποί, όπως φακές, φυστίκια, κριθάρι, βρώμη. Σημαντικότερο εύρημα όμως είναι κάποια ψαροκόκαλα – κυρίαρχο είδος ψαριού είναι ο τόνος – οι περισσότεροι από αυτούς που βρέθηκαν ζυγίζουν 8-15 κιλά, ενώ μερικοί έφταναν και τα 200 κιλά

Παραθέτουμε την πηγή των αναφερομένων ευρημάτων, προσθέτοντας όμως ένα αμείλικτο ερώτημα: Σοβαρά πιστεύει έστω και ένας άνθρωπος ότι ένα ψάρι 200 κιλών μπορεί να…παρασυρθεί (πώς;) στην…ακτή και να φονευθεί με…ρόπαλα; Είναι φανερό πως δεν θέλουν ‘κάποιοι’ να παραδεχθούν ότι σε μια τόσο παλαιά εποχή οι Έλληνες είχαν ήδη αναπτύξει ικανή ναυτοσύνη. Διότι αν παραδεχθούν κάτι τέτοιο, έπειτα θα πρέπει να παραδεχθούν πως οι ιστορίες της Ελληνικής Μυθολογίας περί επεκτάσεως των Ελλήνων μέσω της θαλάσσης σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου – όχι μόνο της Μεσογείου- είναι πραγματικά γεγονότα και όχι ‘παράμυθοι’. Ευτυχώς όμως, τίποτα δεν μπορεί να κρυφτεί για πάντα και ήδη η Αρχαιολογία, η Ανθρωπολογία-Παλαιοντολογία και η Γενετική επιβεβαιώνουν, όλο και περισσότερο όσο αυξάνονται τα ευρήματα, την αρχαία Ελληνική Παράδοση. Εμείς από την πλευρά μας, θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε άγνωστες πτυχές αυτής και να δημιουργήσουμε μια επιστημονική προβληματική πάνω στο θέμα μέσα από σειρά άρθρων, πάντα αναφερόμενοι στις Πηγές παράλληλα με την Σύγχρονη Επιστήμη. Μπορείτε να βρείτε σειρά Επιστημονικών άρθρων και δημοσιεύσεων σχετικών τόσο στο τμήμα ‘Archeology-Paleontology-Ancient Greece’ (στα αγγλικά), όσο και στο τμήμα ‘Επιστήμες-Έρευνα’ του ιστολογίου μας.

https://www.huffingtonpost.gr/yiorgos-pittas/-_12481_b_17462582.html)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: