Ευρήματα Μέσης Παλαιολιθικής (100.000 – 33.000 πριν) εποχής στη Σαμοθράκη

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζουμε τα ευρήματα Παλαιολιθικής εποχής που έχουν βρεθεί -και ανακοινωθεί- ως τώρα στη νήσο Σαμοθράκη.

(Σημείωση: Οι φωτογραφίες που παραθέτουμε είναι από την περιοχή της Περαίας Σαμοθράκης)

samothraki

Από την επίσημη σελίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, ανάμεσα στα άλλα, διαβάζουμε:

“Η κοιλάδα των Πετρωτών αποτελεί το δυτικό τμήμα της Περαίας της Σαμοθράκης. Ένα κτιριακό συγκρότημα ρωμαϊκών χρόνων που πιθανόν να αντικατέστησε παλαιότερο ελληνιστικής εποχής, αλλά και ένας μικρός προϊστορικός οικισμός και τα ερείπια ενός μεσαιωνικού Πύργου συμπληρώνουν την εικόνα της οικιστικής εξέλιξης στην περιοχή και δίνουν παράλληλα το στίγμα της συνεχούς κατοίκησής της, αλλά και του στρατηγικού και πολιτικού ενδιαφέροντος που πάντοτε είχε. Σε απόσταση 4 χλμ. βόρεια βρίσκεται ο σύγχρονος οικισμός των Πετρωτών. Ο εντυπωσιακός βράχος που τον προστατεύει από τα βόρεια είναι ορατός από μεγάλη απόσταση. Η περιοχή είχε επίσης διαχρονικό ενδιαφέρον καθώς η αρχαιολογική έρευνα εντόπισε ίχνη προϊστορικής κατοίκησης στην κορυφή του, αλλά και βυζαντινής οχύρωσης στη βάση του. Περίπου 3 χλμ. βορειότερα μπορεί κανείς να δει την εντυπωσιακή κορυφή, γνωστή με το όνομα «Βράχος».

Και εδώ διαπιστώθηκαν αρχαίο λατομείο πυριτόλιθου που λειτουργούσε ήδη κατά τη μέση παλαιολιθική (100.000 – 33.000) και νεολιθική εποχή (7.000 – 2.800), αλλά και ερείπια περιβόλου της ύστερης εποχής του Χαλκού (1600 – 1100 π.Χ.) καθώς και ερείπια κτισμάτων χρηστικού και λατρευτικού χαρακτήρα που σύμφωνα με τις επιφανειακές ενδείξεις χρονολογούνται στην πρώιμη εποχή του σιδήρου (1100 – 900 π.Χ.), στην κλασική (490 – 330 π.Χ.) και στην ελληνιστική εποχή (330 – 30 π.Χ.).”

(Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2389)

Βρέθηκε μόλις μία επιστημονική αναφορά στα ευρήματα της Μεσολιθικής περιόδου, της οποίας παραθέτουμε την ‘Περίληψη’ (Abstract):

“Η πηγή πυριτολίθου των Πετρωτών, στη Δυτική Θράκη, ήταν υπό εκμετάλλευση στη Μέση Παλαιολιθική καθώς και τη Νεολιθική και την αρχή της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Προϊόντα αυτής της εκμετάλλευσης βρίσκονται σήμερα διάσπαρτα σε μεγάλη έκταση γύρω από την πηγή. Η διασπορά ερευνήθηκε συστηματικά μεταξύ του 1998 και του 2010. Η παρούσα μελέτη αφορά αποκλειστικά στο ζήτημα της χρονολόγησης της Μέσης Παλαιολιθικής στη θέση. Η καλλίτερη, αν και όχι απόλυτα ικανοποιητική, ένδειξη για αυτή τη χρονολόγηση είναι η παρουσία αμφιπρόσωπα δουλεμένων φυλλόσχημων αιχμών. Η εξέταση της βιβλιογραφίας για τη χρονοστρωματογραφία τέτοιων αιχμών στην Ευρώπη, από τη Θουρινγκία ως την Κριμαία, δείχνει ότι πρωτοεμφανίστηκαν περίπου 200.000 χρόνια πριν και κατασκευάζονταν ακόμη 45.000 χρόνια πριν. Κατόπιν διαφόρων παρατηρήσεων, προτείνεται ότι οι φυλλόσχημες αιχμές των Πετρωτών και, κατ’ επέκταση, η Μέση Παλαιολιθική στη θέση ανήκουν σε ένα προχωρημένο στάδιο αυτής την μακράς περιόδου, χρονολογούμενο πιθανότατα μεταξύ περίπου 100.000 και 45/40.000 χρόνια πριν.”

(Πηγή: https://www.aegeussociety.org/new_article/leaf-points-petrota-greek-thrace-paleolithic-chronology-vrahos-chert-quarry/)

ΠΕΡΑΙΑ3

Δεν βρέθηκε τίποτα αντίστοιχο για τους ‘προϊστορικούς’ (αλήθεια, ποιας εποχής; ) οικισμούς.

ΠΕΡΑΙΑ8.jpg

Από την σελίδα του ίδιου Υπουργείου διαβάζουμε:

“…Το δεύτερο Ιερό, το σημαντικότερο γνωστό δημόσιο οικοδόμημα της Ζώνης, ήταν αφιερωμένο στον πολιούχο θεό Απόλλωνα, του οποίου n μορφή απεικονίζεται και στους τρεις τύπους χάλκινων νομισμάτων που έκοψε n πόλη τον 4ο π.Χ. αι. Πρόκειται για ορθογώνιο κτίσμα με διαστάσεις 9×15 μ. και προσανατολισμό από Β. προς Ν. Έχει τη μορφή ναού πρόστυλου ή εν παραστάσει και ανήκει σε οικοδομικό συγκρότημα με συνολικές διαστάσεις 65×105 μ., με κεντρική πλακοστρωμένη αυλή που περικλείεται από δύο στοές. Αποτελεί το μοναδικό ταυτισμένο αρχαϊκό Ιερό Απόλλωνα σ’ όλο το χώρο της Θράκης. Παράλληλα δηλώνει ότι ήδη από τον 6ο π.Χ. αι. η πόλη λειτουργούσε σαν οργανωμένο αστικό κέντρο. Ανάμεσα στα ποικίλα εξαιρετικής τέχνης ευρήματα ιδιαίτερη θέση κατέχουν θραύσματα κούρων και κυρίως ένας μαρμάρινος κορμός κούρου, που χρονολογείται στον 6ο αι. π.Χ. και είναι ένας από τους ελάχιστους που υπάρχουν σ’ ολόκληρη τη Βόρεια Ελλάδα.

Η ταύτιση του Ιερού τεκμηριώνεται από την αναγραφή του ονόματος του θεού σε έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό – περίπου 300 – θραυσμάτων ενεπίγραφης κεραμικής από το εσωτερικό του, αλλά και τον περιβάλλοντα χώρο του. Τα ενεπίγραφα αυτά όστρακα έχουν όμως ιδιαίτερη σημασία, γιατί μαζί με δύο λίθινες επιγραφές – η μια εκ των οποίων είναι δίγλωσση – μας έδωσαν τα πρώτα ερμηνεύσιμα στοιχεία για τη γλώσσα των Θρακών στην περιοχή αυτή. Χαραγμένες με ελληνικούς χαρακτήρες, ακατανόητες στην αρχή, αποδείχθηκε ότι αποτελούν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση θρακικών επιγραφών που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα και μας επέτρεψαν για πρώτη φορά να προσεγγίσουμε μια διαπιστωμένη πλέον τοπική θρακική διάλεκτο η οποία μάλιστα εμφανίζει εξαιρετική συγγένεια με την ελληνική γλώσσα.”

(Πηγή: http://odysseus.culture.gr/h/3/gh352.jsp?obj_id=2389)

ΠΕΡΑΙΑ10

Είναι η πολλοστή φορά που η Αρχαιολογική έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει την Ελληνική Μυθολογία: οι Θράκες δεν ήταν παρά ένα ακόμη από τα πολλά ελληνικά (ή και ‘πελασγικά’, αν προτιμάτε) φύλα, και όχι κάποιος ξένος λαός.

ΠΕΡΑΙΑ12

Και ενώ έχουμε ήδη πληροφορηθεί επισήμως για ευρήματα Μέσης Παλαιολιθικής περιόδου στη Σαμοθράκη, από άλλη ‘επίσημη’ σελίδα και την Αρχαιολογική της αναφορά διαβάζουμε τα κάτωθι αντιφατικά:

“Ο Νομός Έβρου οφείλει την ονομασία του στον ποταμό ‘Εβρο, ο οποίος αποτελεί και το υδάτινο σύνορο της Ελλάδας με την Τουρκία. Ο Ευριπίδης χαρακτηρίζει τον ‘Εβρο ποταμό «αργυρρορύτην», ενώ ο Πλίνιος «χρυσόρρουν». Τα ευρήματα μαρτυρούν μόνιμη εγκατάσταση στην περιοχή του Έβρου σε διαδοχικές φάσεις από την Παλαιολιθική εποχή έως σήμερα. Στον Νομό Έβρου ανήκει και το νησί της Σαμοθράκης, το οποίο φαίνεται ότι πρωτοκατοικήθηκε στην νεολιθική εποχή.”

Τώρα, πώς γίνεται να πρωτοκατοικήθηκε στη Νεολιθική εποχή και τα ευρήματα να μαρτυρούν παρουσία Μεσολιθικής εποχής είναι κάτι αξιοπερίεργο! Στη δε συνέχεια του ιδίου κειμένου αναφέρονται τα εξής:

“Μετά τον 7ο αιώνα π.Χ. τα ελληνικά φύλα αρχίζουν να εξαπλώνονται, αποικίζουν το νησί της Σαμοθράκης και δημιουργούν αποικίες.”

(Πηγή: http://www.xanthi.ilsp.gr/cultureportalweb/article.php?article_id=876&topic_id=10&level=&belongs=&area_id=2&lang=gr)

ΠΕΡΑΙΑ13

Δηλαδή, βλέπουμε μια μονότονη αναπαραγωγή των παραμυθιών που εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να διδάσκονται ως ‘Επιστήμη’. Εν ολίγοις, μας λένε πως το εν λόγω νησί κατοικούταν μεν, αλλά οι κάτοικοι…δεν ήταν Έλληνες, ήταν ‘κάτι άλλο’, και ‘τα ελληνικά φυλά’ κατέλαβαν -και αυτό- το νησί και έκτοτε εντάχθηκε στον Ελληνισμό. Αυτά τα προσβλητικά και ανιστόρητα αποτελούν επίσημες θέσεις για Κράτη, Υπουργεία και Σχολές.

Τέλος, από επίσης ‘επίσημη’ σελίδα (την ‘Πηγή‘ που παραθέτουμε στο τέλος της παραγράφου) πληροφορούμαστε για τα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Σαμοθράκης. Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι απουσιάζουν εντελώς τα ‘προϊστορικά’ ευρήματα, είτε της Νεολιθικής είτε της Μεσολιθικής περιόδου που είδαμε να αναφέρονται στην αρχή του άρθρου μας. Αφήνουμε τα συμπεράσματα για όλα αυτά στον αναγνώστη μας.

(Πηγή: http://www.ipet.gr/thesaurusII/articles.php?lang=gr&id=898&thm=9&p_id=&sp_id=)

ΠΕΡΑΙΑ14

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: