Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος τρίτο

Κακοήθειες

Περιλαμβάνονταν οι όροι καρκινώματα, καρκινώδεις όγκοι, κακοήθη έλκη, κακοήθεις μέλανες. Η διάγνωση της κακοήθειας γινόταν είτε από τα χαρακτηριστικά του όγκου ή από μια σειρά διαγνωστικών εξετάσεων, όπως η ουροσκοπία, η παρακέντηση, η εξέταση
κοπράνων και η εξέταση διά διόπτρας. Η θεραπευτική αντιμετώπιση της κακοήθειας γινόταν με δύο τρόπους: με χειρουργική και συντηρητική θεραπεία. Continue reading “Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος τρίτο”

Έλληνες και Τούρκοι – Πώς ζούσαν στη Μικρά Ασία

Παρουσιάζουμε εδώ εκτεταμένα αποσπάσματα από ένα μάλλον άγνωστο άρθρο του μεγάλου Φώτη Κόντογλου, υπογραμμίζοντας και σχολιάζοντας κάποια, κατά την γνώμη μας, κρίσιμα σημεία του. Continue reading “Έλληνες και Τούρκοι – Πώς ζούσαν στη Μικρά Ασία”

Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος δεύτερο

Δερματολογία

Τα σημαντικότερα δερματολογικά νοσήματα, τα οποία απασχόλησαν τους Βυζαντινούς
ήταν: κνησμός, τριχόπτωσις, πιτυρίασις, αλωπεκία, έρπης ζωστήρ, λέπρα κ.λπ. Αναφέρονταν ακόμη και με τους όρους ερύθημα, εξάνθημα, κνησμονή, κατάρρηξις, οίδημα και κνησμώδης διάθεσις κ.ά. Continue reading “Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος δεύτερο”

Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος πρώτο

Κατά την περίοδο της βυζαντινής αυτοκρατορίας (330–1453 μ.Χ.) η επιστημονική θεραπεία της νόσου γινόταν κατά βάση στα καταγώγια, στους ξενώνες και στα νοσοκομεία που υπήρχαν στη βυζαντινή επικράτεια. Τα ευαγή αυτά ιδρύματα πρόσφεραν ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες στους Βυζαντινούς μέχρι την πτώση της αυτοκρατορίας το 1453. Continue reading “Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος πρώτο”

Η Οδοντιατρική στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)

Παραθέτουμε εδώ την Εισαγωγή από την ομότιτλη εξαιρετική επιστημονική εργασία του κου Ανδρέα Κόκκα, Διδάκτορος Οδοντιατρικής Σχολής Α.Π.Θ. Continue reading “Η Οδοντιατρική στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)”

Άγιος Αμβρόσιος: ο επίσκοπος που αφόρισε έναν αυτοκράτορα!

Ο Αμβρόσιος υπήρξε Επίσκοπος του Μιλάνου (qq.v.) από το 374 έως το 397, του οποίου οι πολλαπλοί ρόλοι ως επικεφαλής αντίπαλος του Αρειανισμού (qv), σύμβουλος των δυτικών αυτοκρατόρων, εύγλωττος ιεροκήρυκας, συνθέτης ύμνων και ψαλμών, όντας εξ εκείνων που ανέπτυξαν την λατρεία των θρησκευτικών κειμηλίων, και πολυμαθής συγγραφέας, αποτελούν μόνο ένα δείγμα της τεράστιας επιρροής που ασκούσε στην εκκλησία και το κράτος στην Δύση καθώς και της πρωτοτυπίας της ζωής και της σταδιοδρομίας του. Continue reading “Άγιος Αμβρόσιος: ο επίσκοπος που αφόρισε έναν αυτοκράτορα!”

Η άσκηση του Ιατρικού επαγγέλματος από την γυναίκα στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και η νομική της κατοχύρωση

της Καλλιόπης Αλκ. Μπουρδάρα 

Στο Βυζάντιο άνδρες και γυναίκες είχαν την δυνατότητα να ασκήσουν το ιατρικό επάγγελμα. Τα φιλολογικά κείμενα, οί επιγραφές μνημονεύουν τήν ύπαρξη γυναικών γιατρών, πού εξασκούσαν το επάγγελμα αυτό είτε μαζί με τον σύζυγο τους είτε ατομικά για βιοπορισμό. Τα νομοθετικά κείμενα της εποχής ρυθμίζουν θέματα πού αφορούν τήν γυναίκα γιατρό. Οί όροι πού χρησιμοποιούνται είναι: ιατρίνη, ιάτραινα, ιατρόμαια. Απαντάται, επίσης, ο όρος αρχιειάτρηνα. Στο λεξικό Σοΰδα αναφέρεται μόνον ο όρος ιατρίνη. “Οπως προκύπτει από τις πηγές, ιδιαίτερα τις επιγραφές, ό όρος ιάτρινα σήμαινε τήν γυναίκα εκείνη πού ασκούσε καθήκοντα μαίας, άν και δέν αποκλείεται ή περίπτωση κατά τήν οποία η ιάτρινα και η ιατρομαία να είχαν έκτος από τις γνώσεις μαιευτικής και άλλες ιατρικές γνώσεις. Continue reading “Η άσκηση του Ιατρικού επαγγέλματος από την γυναίκα στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και η νομική της κατοχύρωση”

Η πολιτική στην καθημερινή ζωή του ‘Βυζαντίου’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) – Μέρος τρίτο

της Διονυσίας Μίσιου

Οι στασιώτες λήστευαν, μας λέει ο Προκόπιος, τους πλούσιους, δηλ. αποσπούσαν ό,τι πολύτιμο αυτοί έφεραν επάνω τους, κοσμήματα, χρυσές ζώνες και περόνες και πολυτελή ρούχα, έτσι που αυτοί στο εξής κυκλοφορούσαν χωρίς κοσμήματα και φορούσαν ζώνες και περόνες και ρούχα από ευτελέστερο υλικό πολλω ελασσόνως ή κατά την άξίαν ως
πλείστοι εχρώντο. Και όλα αυτά γίνονταν χωρίς ο αυτοκράτορας να αντιδράσει παρά το γεγονός ότι ήταν γνώστης όλων αυτών των γεγονότων, μια και αυτά γίνονταν μπροστά στα μάτια του μέσα στον ιππόδρομο. Continue reading “Η πολιτική στην καθημερινή ζωή του ‘Βυζαντίου’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) – Μέρος τρίτο”

Η πολιτική στην καθημερινή ζωή του ‘Βυζαντίου’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) – Μέρος δεύτερο

της Διονυσίας Μίσιου

Κύριο στοιχείο της ξεχωριστής εμφάνισης που απέκτησαν οι βένετοι στασιώτες στην εποχή του Ιουστινιανού, ήταν η μακριά γενειάδα, μια και όπως είδαμε, αυτό δεν αποτελούσε συνήθεια των Ρωμαίων ( = Βυζαντινών). Ας σταθούμε λίγο περισσότερο στο στοιχείο αυτό. Continue reading “Η πολιτική στην καθημερινή ζωή του ‘Βυζαντίου’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) – Μέρος δεύτερο”

Blog at WordPress.com.

Up ↑