Έλλειψη, παραβολή και υπερβολή: τρεις μαθηματικοί όροι που ‘χρωστάμε’ στον Απολλώνιο τον Περγαίο

“Ο Απολλώνιος (…) ήταν λίγο νεώτερος από τον Αριστοτέλη και τον Αρχιμήδη, και η περίοδος ακμής της δραστηριότητάς του τοποθετείται μεταξύ 220 και 190 π.Χ. Γεννήθηκε στην Πέργη της Παμφυλίας και επισκέφθηκε την Έφεσο και την Πέργαμο. Continue reading “Έλλειψη, παραβολή και υπερβολή: τρεις μαθηματικοί όροι που ‘χρωστάμε’ στον Απολλώνιο τον Περγαίο”

Συντεχνίες εμπόρων στην Κωνσταντινούπολη τον 10ο αιώνα – Το Επαρχικό βιβλίο

Της Βασιλικής Νεράντζη-Βαρμάζη

1. Το μοναδικό και πολυσυζητημένο Επαρχικό Βιβλίο αναφέρεται σε συντεχνίες επαγγελματιών και εμπόρων στην Κωνσταντινούπολη το 10ο αιώνα. Είναι εύκολη η διάκριση των συντεχνιών αυτών σε ομάδες που ασχολούνται με σχετικά αντικείμενα. Έτσι ανάμεσα στις συντεχνίες αυτών που ασχολούνται με τα υφάσματα, όσων ήταν υπεύθυνοι για τα τρόφιμα ή τις συντεχνίες των συμβολαιογράφων, των τραπεζιτών και
των οικοδόμων υπάρχει και μία μικρή ομάδα που περιλαμβάνει τους μυρεψούς, τους κηρουλάριους και τους σαπωνοπράτες. Continue reading “Συντεχνίες εμπόρων στην Κωνσταντινούπολη τον 10ο αιώνα – Το Επαρχικό βιβλίο”

Κατά Ιουλιανού – Ελληνική Πατρολογία – Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (αρχαιοελληνικές αναφορές στον Ένα Θεό) – Μέρος τρίτο

Παραθέτουμε στο άρθρο αυτό εκτεταμένα αποσπάσματα από το κείμενο του Αγίου Κυρίλλου, Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας με τίτλο ‘Κατά Ιουλιανού‘, εκ της “Ελληνικής Πατρολογίας” (J.P. Migne, Patrologiae Cursus Completus). Στο τρίτο μέρος περιλαμβάνονται κείμενα από τους: Ερμή τρισμέγιστο, Πλάτωνα, Αλέξανδρο (μαθητής του Αριστοτέλους).

Continue reading “Κατά Ιουλιανού – Ελληνική Πατρολογία – Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (αρχαιοελληνικές αναφορές στον Ένα Θεό) – Μέρος τρίτο”

Κατά Ιουλιανού – Ελληνική Πατρολογία – Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (αρχαιοελληνικές αναφορές στον Ένα Θεό) – Μέρος δεύτερο

Παραθέτουμε στο άρθρο αυτό εκτεταμένα αποσπάσματα από το κείμενο του Αγίου Κυρίλλου, Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας με τίτλο ‘Κατά Ιουλιανού‘, εκ της “Ελληνικής Πατρολογίας” (J.P. Migne, Patrologiae Cursus Completus). Στο δεύτερο μέρος περιλαμβάνονται κείμενα από τους: Ερμή τρισμέγιστο, Πλάτωνα, Πορφύριο, Πυθαγόρα, Σοφοκλή. Continue reading “Κατά Ιουλιανού – Ελληνική Πατρολογία – Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας (αρχαιοελληνικές αναφορές στον Ένα Θεό) – Μέρος δεύτερο”

Τα Άδανα και η Καρία: ελληνικά τοπωνύμια και περιοχές; και αν ναι, από πότε;

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την ‘Ωγυγία‘ του Αθανασίου Σταγειρίτη, Τόμος Α, Σελ. 229-230, το οποίο δίνει απάντηση στο ερώτημά μας. Continue reading “Τα Άδανα και η Καρία: ελληνικά τοπωνύμια και περιοχές; και αν ναι, από πότε;”

Οι βιβλιοθήκες στην ‘Βυζαντινή’ Αυτοκρατορία (Ρωμανία ή Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) – Η Αυτοκρατορική βιβλιοθήκη

Αφότου ο Μέγας Κωνσταντίνος ίδρυσε την αυτοκρατορική βιβλιοθήκη, άρχισαν να εμφανίζονται και άλλοι τύποι βιβλιοθηκών. Οι βιβλιοθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις κατηγορίες: αυτοκρατορική, πατριαρχική, μοναστική και ιδιωτική (Papademetriou, 2000, p. 171). Εκτός από αυτούς τους τέσσερις τύπους βιβλιοθηκών που αναγνωρίστηκαν από τους ιστορικούς, πρόσθεσα και μια πέμπτη: την πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη που ανήκε στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο ιδρύθηκε το 425 μ.Χ., από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β ‘(408-450) (Drîmba, 1999, p. 215). Θα παρουσιάσουμε περαιτέρω και θα συζητήσουμε τον καθένα από τους πέντε τύπους βιβλιοθηκών που αναφέρονται παραπάνω, ξεκινώντας από την αυτοκρατορική βιβλιοθήκη. Continue reading “Οι βιβλιοθήκες στην ‘Βυζαντινή’ Αυτοκρατορία (Ρωμανία ή Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) – Η Αυτοκρατορική βιβλιοθήκη”

Οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις Διοκλητιανού και Μεγάλου Κωνσταντίνου και οι επιπτώσεις τους στην ιστορία της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

«Ο Διοκλητιανός με το σπουδαίο μεταρρυθμιστικό του έργο επιχείρησε να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση, που προκάλεσε η κρίση του τρίτου αιώνα. Αξιοποίησε ό,τι καλό είχε το παλαιό σύστημα, αλλά και δέχθηκε ή εισήγαγε αναγκαίες τροποποιήσεις· έτσι πέτυχε ν’ αναδιοργανώσει ουσιαστικά ολόκληρη τη διοίκηση της αυτοκρατορίας. Ο Μέγας Κωνσταντίνος συμπλήρωσε και τελειοποίησε το μεταρρυθμιστικό έργο του Διοκλητιανού με αποτέλεσμα να προκύψει ένα νέο σύστημα, που έγινε η βάση της βυζαντινής διοικήσεως. Continue reading “Οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις Διοκλητιανού και Μεγάλου Κωνσταντίνου και οι επιπτώσεις τους στην ιστορία της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας”

Blog at WordPress.com.

Up ↑