Οι πρώτες πόλεις στην Ιστορία ιδρύθηκαν από Έλληνες – Απολλώνιος ο Ρόδιος

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζουμε και αναλύουμε ένα απόσπασμα από τα Αργοναυτικά του Απολλωνίου του Ροδίου.

Αργοναυτικά, Βιβλίον Γ, Στίχοι 1085-1095

Αρχαίο κείμενο: «έστι τις αιπεινοίσι περίδρομος ούρεσι γαία, πάμπαν εύρρηνός τε και εύβοτος, ένθα Προμηθεύς Ιαπετιονίδης αγαθόν τέκε Δευκαλίωνα, ός πρώτος ποίησε πόλεις και εδείματο νηούς αθανάτοις, πρώτος δε και ανθρώπων βασίλευσεν. Αιμονίην δή τήνγε περικτίονες καλέουσιν. Εν δ’ αυτή Ιαωλκός, εμή πόλις, εν δε και άλλαι πολλαί ναιετάουσιν ίν’ ουδέ περ ούνομ’ ακούσαι Αιαίης νήσου. Μινύην γε μεν ορμηθέντα, Αιολίδην Μινύην, ένθεν φάτις Ορχομενοίο δή ποτε Καδμείοισιν ομούριον άστυ πολίσσαι»

Απόδοση: «Υπάρχει μια χώρα που την περιβάλλουνε ψηλά βουνά, πλούσια όλη σε προβάτων και βοδιών αγέλες, όπου ο γιος του Ιαπετού, ο Προμηθέας, γέννησε τον σπουδαίο Δευκαλίωνα, αυτόν που πρώτος πόλεις ίδρυσε και έχτισε ναούς στους αθανάτους και που πρώτος βασίλεψε στους ανθρώπους. Οι γείτονές της την ονομάζουν Αιμονία. Εκεί είναι η Ιωλκός, η πόλη μου, κι εκεί είναι και πολλές άλλες, και τo όνομα της νήσου Αίας ούτε που το’ χουν ακουστά. Από εκεί ξεκίνησε ο Μινύας, λέει η παράδοση, ο Μινύας του Αιόλου ο γιος, κι έχτισε κάποτε την πόλη του Ορχομενού, που συνορεύει με τους Καδμείους»

NovoScriptorium: Στο χωρίο αυτό ο Απολλώνιος τοποθετεί τον Ιάσονα να περιγράφει την πατρίδα του, τον τόπο καταγωγής του, και την –συνοπτική- ιστορία της. Αυτό που μας παραδίδεται είναι άλλη μια απόλυτη απάντηση από την Αρχαία Ελληνική Μυθολογία –εκείνη για την οποία ο Αριστοτέλης, ανάμεσα σε άλλους αρχαίους, θεωρούσε ως Ιστορία των Ελλήνων προ του Κατακλυσμού- προς τους σύγχρονους Αρχαιολόγους και κατασκευαστές απίθανων θεωριών περί προελεύσεως των Ελλήνων από ‘αλλού’ ή περί τάχα αντιγραφής του πολιτισμού τους από ‘άλλους’.

Η Αιμονία, δηλαδή η χερσόνησος του Αίμου –όπως γίνεται αντιληπτό ομιλεί για την ονομαζόμενη σήμερα Βαλκανική Χερσόνησο- είναι η χώρα από την οποία προέρχεται ο Ιάσων. Η πόλις του δε είναι η Ιωλκός. Μια πλούσια κτηνοτροφική χώρα, μάλλον δε και αγροτική για να μπορεί να θρέψει τόσα ζώα. Ο Δευκαλίων είναι γνωστό πως υπήρξε επιζών του τελευταίου μεγάλου Κατακλυσμού. Εκείνος λοιπόν, μετά τον Κατακλυσμό προφανώς, υπήρξε ο πρώτος που ίδρυσε πόλεις και έχτισε ναούς στους θεούς, αλλά υπήρξε και ο πρώτος βασιλεύς των ανθρώπων μετά τον Κατακλυσμό. Συνεπώς, τα αρχαιότερα ευρήματα πόλεων αλλά και χτισμάτων θα πρέπει να αναζητηθούν στον σύγχρονο Ελλαδικό-Βαλκανικό χώρο. Ήδη η αρχαιολογική έρευνα έχει φέρει στο φως το, ως τώρα, αρχαιότερο ανθρώπινο κτίσμα Παγκοσμίως, ηλικίας 23.000 ετών, στην Θεόπετρα Τρικάλων. Εμείς στο NovoScriptorium εμπιστευόμαστε την αρχαία Ελληνική Μυθολογία και είμαστε βέβαιοι πως όσο θα γίνονται τίμιες ανασκαφές εν Ελλάδι, τόσο περισσότερο θα επιβεβαιώνονται οι πανάρχαιοι Ελληνικοί Μύθοι.

Αν οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν εντελώς ‘ρατσιστές’ και με τον όρο ‘άνθρωποι’ δεν εννοούσαν μόνο τους Έλληνες, τότε ο μύθος εδώ μας πληροφορεί ότι ο Δευκαλίων βασίλευσε επί όλων των διασωθέντων από τον Κατακλυσμό ανθρώπων –τουλάχιστον στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου/Ευρώπης, αλλιώς θα πρέπει να δεχτούμε πως υπήρξε Κοσμοκράτωρ, κάτι το οποίο δεν μπορούμε να τεκμηριώσουμε. Πάντως, για τον χώρο της Μεσογείου και της Ευρώπης υπάρχουν τόσο ανασκαφικά όσο και γενετικά ευρήματα που δείχνουν να συνηγορούν στην μυθολογική αυτή θέση, ότι δηλαδή από την περιοχή του Αιγαίου και την Χερσόνησο του Αίμου εξαπλώθηκε ένας συγκεκριμένος πληθυσμός και πολιτισμός.

Είναι επίσης σαφής η σχέση της Ιωλκού με τους Μινύες. Βέβαια, αυτό που προβληματίζει είναι ότι ο Ιάσων έζησε αρκετά νωρίτερα από τα Τρωικά του Ομήρου και ήδη, όπως ο ίδιος αναφέρει, η παράδοση περί του Μινύα ήταν ήδη…παράδοση στην εποχή του. Το αναφέρουμε αυτό διότι η Αρχαιολογία αναγνωρίζει μεν τους Μινύες ως υπαρκτό φύλο αλλά τους τοποθετεί, αυτούς και τα έργα τους, στην αμιγώς Μυκηναϊκή εποχή. Τούτο δεν φαίνεται να προκύπτει πάντως από τους αρχαίους μύθους. Εκτός αν η λεγόμενη Μυκηναϊκή εποχή είχε εν τέλει μεγαλύτερη χρονική έκταση από αυτή που θεωρούμε ως τώρα.

Τέλος, ιδιαίτερα σημαντικό είναι το γεγονός πως ήδη από τα πανάρχαια εκείνα χρόνια ο Έλλην άνθρωπος νοιώθει την ανάγκη, την υποχρέωση, να αποτίσει τιμή στο Θείον κατασκευάζοντας χώρους λατρείας, ναούς. Ελληνική Πολιτεία δίχως Θεό και θεοσέβεια μηδέποτε υπήρξε από την αυγή της ‘πολιτισμένης’ (με πόλεις, κλπ) Ιστορίας ως την εποχή μας. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι αποτελεί κάκιστο δείγμα μετάλλαξης του πυρήνα του πολιτισμού και ψυχισμού μας –που αν δεν παύσει σύντομα θα οδηγήσει οπωσδήποτε στην απώλεια, στον όλεθρο- η διακυβέρνηση των Ελλήνων από αθέους (κρυφούς ή φανερούς) αλλά και η υιοθέτηση του αθεϊστικού τρόπου ζωής από αυτό τον ίδιο τον λαό.

Ισίδωρος Άγγελος