Περί ‘Συλλογικής’ ή ‘Οικογενειακής’ ευθύνης – Απολλώνιος ο Ρόδιος

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζουμε και αναλύουμε ένα απόσπασμα από τα Αργοναυτικά του Απολλωνίου του Ροδίου.

Αργοναυτικά, Βιβλίον Β, Στίχοι 471-476

Αρχαίο κείμενο: «εύτε γαρ ούν ως πλείστα κάμοι και πλείστα μογήσαι, δή τότε μιν περιπολλόν επασσυτερή βιότοιο χρησμοσύνη τρύχεσκεν, επ’ ήματι δ’ ήμαρ ορώρει κύντερον. Ουδέ τις ήεν ανάπνευσις μογέοντι, αλλ’ όγε πατρός εοίο κακήν τίνεσκεν αμοιβήν αμπλακίης»

Απόδοση: «Στ’ αλήθεια, όσο πιο πολύ κοπίαζε και όσο πιο πολύ μοχθούσε, οι ανάγκες της ζωής, που καθημερινά μεγάλωναν, τον πίεζαν. Μέρα με τη μέρα γίνονταν και χειρότερες, κι ούτε κανείς αναπαμός των μόχθων του υπήρχε. Πλήρωνε αυτός βαριά για του πατέρα του την αμαρτία» (αμπλακία = πλάνη, σφάλμα, αμάρτημα)

NovoScriptorium: Δίχως ιδιαίτερες αναλύσεις, είναι ολοφάνερο μέσα από το ανωτέρω κείμενο πως –και- ο Απολλώνιος ο Ρόδιος διατυπώνει την πεποίθηση πως ένας άνθρωπος μπορεί να υποφέρει –και μάλιστα χωρίς ανάπαυση σε όλη του τη ζωή- από τις αμαρτίες του γονιού του, δηλαδή κάποιου ‘άλλου’! Δεν υποφέρει δηλαδή για δικές του αμαρτίες! Συνεπώς, η ‘συλλογική ευθύνη’ και σίγουρα η ‘οικογενειακή ευθύνη’ θα πρέπει να λαμβάνονται ως δεδομένα εντός της Ελληνικής θεολογικής σκέψεως. Και το τονίζουμε αυτό καθώς πολλοί ισχυρίζονται ότι τούτο πίστευαν μόνον οι Ιουδαίοι.

Η αμαρτία είναι πνευματική νόσος. Ως νόσος λοιπόν, αν δεν καταβληθεί με κάποιον τρόπο, μεταδίδεται όπως μια κοινή του σώματος νόσος στα άτομα πέριξ του αμαρτάνοντος. Η μόνη διαδικασία που δύναται να παύσει την επιρροή της αμαρτίας γενικώς, ιδίας ή αλλοτρίας, είναι το Μυστήριον της Εξομολογήσεως. Με πνευματικό λοιπόν τρόπο μπορεί να καθαρισθεί μια πνευματική στρέβλωση, όπως είναι η νόσος της αμαρτίας. Σε διαφορετική περίπτωση, ο άνθρωπος δέχεται τις επιπτώσεις –νοσεί δηλαδή- όχι μόνο των δικών του αμαρτημάτων αλλά και των γύρω του, και των προγόνων του κλπ.

Μπορούμε επίσης να καταλάβουμε από το χωρίο αυτό το πόσο σημαντικό είναι για τους Γονείς να αποφεύγουν την αμαρτία και να καλλιεργούν την ορθοπραξία και θεοσέβεια. Οι ευθύνες των Γονέων είναι τεράστιες, πέραν του υλικού, κυρίως δε στο πνευματικό επίπεδο.

Ισίδωρος Άγγελος