Σε αυτή τη σειρά άρθρων παρουσιάζουμε επιλεγμένες σκηνές από την ιστορία της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Ρωμανία ή Βασιλεία των Ρωμαίων ή Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή ‘Βυζάντιο’).  Continue reading “Άβαροι, Σλάβοι και η οριστική καταστροφή της Αρχαίας Ελλάδος” →

Ιωάννης Κ. Τσέντος

1. Το διάταγμα της 17ης Ιουνίου 362 για την εκπαίδευση

Η πρώτη κίνηση προς την κατεύθυνση της απαγόρευσης της ελληνικής παιδείας έγινε το καλοκαίρι του 362. Πιο συγκεκριμένα, στις 17 Ιουνίου του 362, πιθανότατα λίγο πριν από την άφιξη του στην Αντιόχεια, ο Ιουλιανός εξέδωσε ένα ασυνήθιστο νομοθετικό διάταγμα σχετικά με την εκπαίδευση, το οποίο κατά τον Joseph Bidez, αν και φαινομενικά ανώδυνο, ήταν μία πραγματική κήρυξη πολέμου ενάντια στον χριστιανισμό. [344] Continue reading “Ιουλιανός o Παραβάτης: Παραβάτης του Χριστιανισμού, Παραβάτης του Ελληνισμού (Μέρος πέμπτο)” →

(NovoScriptorium: Επιλέξαμε να γίνει τούτη η ανάρτηση καθώς, πάρα τις κάποιες επί μέρους διαφωνίες μας επί του κειμένου, ο συγγραφέας απαντά πολύ πειστικά και με βάσιμη, όσο και ισχυρή, επιχειρηματολογία για το ζήτημα του Ελληνισμού εντός της -Ανατολικής- Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Λίαν ωφέλιμο και χρήσιμο θεωρούμε κάθε αντίστοιχο κείμενο εις την αφύπνιση των Ρωμηών-Ελλήνων αλλά και στον συνετισμό κάποιων εξ αυτών που υβρίζουν την ίδια τους την Ιστορία και υπόσταση – βλέπε ‘αρχαιολατρίζοντες’ και ‘αντιβυζαντινίζοντες’) Continue reading “Η μετάβαση από την Αρχαιότητα στο ‘Βυζάντιο’” →

Ιωάννης Κ. Τσέντος

1. Η Αποστασία τον Ιουλιανού και το μίσος τον για τον χριστιανισμό

Προκειμένου να εκτιμήσουμε σωστά τη στάση του Ιουλιανού απέναντι στον χριστιανισμό, άλλα και τον τρόπο με τον οποίο είδαν τον Ιουλιανό οι χριστιανοί, οφείλουμε να έχουμε κατά νουν ότι ο Ιουλιανός ήταν ανεψιός του Μεγάλου Κωνσταντίνου, γόνος δηλαδή μιας χριστιανικής δυναστείας, και ανετράφη ως χριστιανός πρίγκηπας υπό την επίβλεψη χριστιανών διδασκάλων και Επισκόπων. Η αλήθεια είναι, βέβαια, ότι ο Ιουλιανός γνώρισε τον χριστιανισμό από οπαδούς της αιρέσεως του Αρείου, τον Ευσέβιο Νικομήδειας και τον Γεώργιο, οι οποίοι ασφαλώς δεν ήσαν οι καλύτεροι εκπρόσωποι της χριστιανικής πίστεως και του χριστιανικού ήθους. Continue reading “Ιουλιανός o Παραβάτης: Παραβάτης του Χριστιανισμού, Παραβάτης του Ελληνισμού (Μέρος τέταρτο)” →

Στην επιστολή του «Περί Όρκου» στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο το 1321, ὁ Μανουήλ Μοσχόπουλος εκφράζει τις απόψεις του για το ρόλο του κράτους. Continue reading “Μανουήλ Μοσχόπουλος: Ιδέες Πολιτικού και Οικονομικού Φιλελευθερισμού στην Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (“Βυζάντιο”)” →

Ιωάννης Κ. Τσέντος

1. Οι προσπάθειες του Ιουλιανού για την αποκατάσταση της «πάτριας θρησκείας»

Ο Λιβάνιος γράφει ότι ο Ιουλιανός ένιωθε ένα σφίξιμο στην καρδιά, βλέποντας τους ναούς να είναι σωριασμένοι σε ερείπια και τις τελετές να μην τελούνται πλέον και τους βωμούς να έχουν ανατραπεί και τις θυσίες να έχουν καταργηθεί και τους ιερείς να εκδιώκονται και τον πλούτο των ιερών να έχει μοιρασθεί στους πιο ασελγείς ανθρώπους· αυτός είναι κατά τον Λιβάνιο και ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Ιουλιανός ανέλαβε τη βασιλεία· διότι, όπως γράφει ο Λιβάνιος, αν κάποιος από τους θεούς του υποσχόταν ότι όλα αυτά ήταν δυνατόν να αποκατασταθούν από άλλους, τότε είναι βέβαιον ότι θα απέφευγε τη βασιλεία, καθώς δεν επεδίωκε να αποκτήσει εξουσία, αλλά να προσφέρει έργο. [169] Ο Λιβάνιος τα γράφει αυτά, για να πείσει ότι ο Ιουλιανός δεν ήταν ένας άνθρωπος αρχομανής, αλλά ένας άνθρωπος που έθεσε τον εαυτό του και τις δυνάμεις του στην υπηρεσία ενός ευγενούς στόχου: του στόχου της αποκατάστασης της «πάτριας θρησκείας». Τα όσα γράφει όμως ο Λιβάνιος μας αποκαλύπτουν επίσης ότι ο Ιουλιανός ήταν τόσο κυριευμένος από το όραμα της αναγέννησης της ειδωλολατρίας, ώστε να ανεβεί στον θρόνο με αποκλειστική φιλοδοξία να επαναφέρει την αυτοκρατορία στη λατρεία των θεών· πρωταρχικός στόχος του δεν ήταν να προωθήσει οικονομικές μεταρρυθμίσεις, να απονείμει τη δικαιοσύνη ή να καταγάγει λαμπρές στρατιωτικές νίκες· όλα αυτά, όπως πίστευε, θα ακολουθούσαν από μόνα τους, αν η αυτοκρατορία απέβαλλε το μίασμα της αθεότητας του χριστιανισμού και κέρδιζε εκ νέου την εύνοια των θεών. Continue reading “Ιουλιανός o Παραβάτης: Παραβάτης του Χριστιανισμού, Παραβάτης του Ελληνισμού (Μέρος τρίτο)” →