Στην ανάρτηση αυτή παραθέτουμε απόσπασμα από το κεφάλαιο ‘Η Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία‘ από το βιβλίο ‘History of the Byzantine State’ – ‘Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους’, του George Ostrogorsky. Continue reading “Χριστιανική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία: Ένας Ελληνιστικός Πολιτιστικά και Ρωμαϊκός Πολιτικά Κόσμος” →

Ιωάννης Κ. Τσέντος

1. Η μόρφωση τον Ιουλιανού

Φαίνεται ότι ο Ιουλιανός ήταν πράγματι άνθρωπος με μεγάλη μόρφωση. Ο ίδιος καυχάται ότι είχε διαβάσει περισσότερα βιβλία από οποιονδήποτε άλλον από τους συνομηλίκους του,[31] και γράφει ότι ήδη από την παιδική του ηλικία ήταν «εραστής λόγων», δηλαδή λάτρης της παιδείας. [32] Άλλα και ο χριστιανός εκκλησιαστικός ιστορικός Σωκράτης γράφει ότι, πριν ακόμη ο Ιουλιανός ανέλθει στον θρόνο, «επειδή είχε μεγάλη επίδοση στην παιδεία, κυκλοφορούσε στον λαό η φήμη ότι ήταν ικανός να διοικεί τις υποθέσεις των Ρωμαίων». [33] Άρα, φαίνεται ότι πράγματι —ειρήσεται γαρ ταληθές— ο Ιουλιανός είχε μεγάλη παιδεία, και η άνοδος του στον θρόνο θα έκανε ασφαλώς πολλούς να ελπίσουν ότι ίσως είχε φθάσει ο καιρός να γίνει πράξη το τόσο υψηλό —αλλά και τόσο άφθαστο— πλατωνικό αίτημα. Continue reading “Ιουλιανός o Παραβάτης: Παραβάτης του Χριστιανισμού, Παραβάτης του Ελληνισμού (Μέρος δεύτερο)” →

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζουμε ένα απόσπασμα για το θέμα του τίτλου μας από το βιβλίο ‘Η Ελληνική επιστήμη μετά τον Αριστοτέλη’, του G.E.R. Lloyd (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης) Continue reading “Ο Θεόφραστος και η σημασία του έργου του ‘Περί λίθων’ στην Ιστορία της Επιστήμης” →

«Μόνο όταν θα γυρίσω στην Σπάρτη θα σας επιτραπεί να αλλάξετε τους νόμους που σας παρέδωσα», δήλωσε στους συμπολίτες του σύμφωνα με τον Πλούταρχο ο Λυκούργος ο Νομοθέτης (800 π.Χ. – 730 π.Χ), και απέπλευσε για την Κρήτη μην έχοντας βέβαια σκοπό να επιστρέψει ποτέ ξανά στην πατρίδα. Και για να βεβαιωθεί ότι ούτε τα οστά του δε θα επέστρεφαν κάποτε, έτσι ώστε να έβρισκε κάποιος επιτήδειος τη δικαιολογία να αλλάξει τους νόμους, έδωσε εντολή στους υπηρέτες του να αποτεφρώσουν τη σωρό του όταν θα πέθαινε και να σκορπίσουν την τέφρα στη θάλασσα. Και η Ιστορία δικαίωσε το Λυκούργο, αφού όσον καιρό οι Σπαρτιάτες πειθαρχούσαν στους νόμους του, ήταν όχι μόνο η πρώτη δύναμη στην Ελλάδα, αλλά και οι υπερασπιστές της Ελευθερίας και της Ευρώπης από τους εκ της Ασίας ορμώμενους εισβολείς στη θρυλική μάχη των Θερμοπυλών πρώτα και μετέπειτα στις Πλαταιές. Και για αυτά τους τα κατορθώματα κέρδισαν δόξα αιώνια στο παγκόσμιο στερέωμα. Continue reading “Όταν οι Σπαρτιάτες παράκουσαν το Λυκούργο ή ο γρηγορότερος τρόπος για να καταστραφεί μια κοινωνία!” →

Ιωάννης Κ. Τσέντος

1. Ο ταραγμένος βίος και η σύντομη βασιλεία του Ιουλιανού

Επιχειρώντας εδώ μία πρώτη προσέγγιση του προσώπου και του μύθου του Ιουλιανού, κρίνουμε σκόπιμο να ξεκινήσουμε με μία σύντομη βιογραφία του Παραβάτη αυτοκράτορα. Αυτή η μέθοδος αποδεικνύεται ούτως η άλλως αρκετά πρόσφορη για τη γνωριμία μας με κάθε ιστορικό πρόσωπο, είναι όμως ιδιαίτερα αποτελεσματική στην περίπτωση του Ιουλιανού, καθώς πολλές πτυχές της προσωπικότητας και της σκέψης του βρίσκουν την εξήγηση τους στις περιπέτειες της ζωής του. Continue reading “Ιουλιανός o Παραβάτης: Παραβάτης του Χριστιανισμού, Παραβάτης του Ελληνισμού (Μέρος Πρώτο)” →

Παρότι για εμάς στο NovoScriptorium δεν αποτελεί μείζον θέμα, από την άποψη ότι μια Αυτοκρατορία ποτέ δεν δύναται να είναι μονοεθνική, όπως επίσης ο χαρακτήρας της Χριστιανικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (της -κακώς- επονομαζόμενης “Βυζαντινής”) ήταν κυρίως να είναι το Κράτος των Χριστιανών (ανεξαρτήτως εθνοτικής καταγωγής) επί Γης, παρουσιάζουμε εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη -όπου χρησιμοποιούνται  πλήθος πηγών αναμφισβήτητα- η οποία επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα ‘ποιά εθνοτική καταγωγή είχαν οι Αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως’. Continue reading “Η καταγωγή των “Βυζαντινών” Αυτοκρατόρων” →