Κατά την περίοδο της βυζαντινής αυτοκρατορίας (330–1453 μ.Χ.) η επιστημονική θεραπεία της νόσου γινόταν κατά βάση στα καταγώγια, στους ξενώνες και στα νοσοκομεία που υπήρχαν στη βυζαντινή επικράτεια. Τα ευαγή αυτά ιδρύματα πρόσφεραν ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες στους Βυζαντινούς μέχρι την πτώση της αυτοκρατορίας το 1453. Continue reading “Θεραπείες των Νοσημάτων στο ‘Βυζάντιο’ (Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή Ρωμανία) – Μέρος πρώτο” →

Παραθέτουμε εδώ την Εισαγωγή από την ομότιτλη εξαιρετική επιστημονική εργασία του κου Ανδρέα Κόκκα, Διδάκτορος Οδοντιατρικής Σχολής Α.Π.Θ. Continue reading “Η Οδοντιατρική στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)” →

του Α. Μαρκόπουλου

Είναι ακόμη αιτούμενο της σύγχρονης έρευνας η μελέτη των δομών της πολιτιστικής έκφρασης του βυζαντινού κόσμου. Η γνώση του χώρου και του υλικού, όπου υπάρχει, είναι συχνά επιφανειακή ενώ, συνηθέστατα, γίνονται αναγωγές σέ παλαιότερες εποχές μέ βάση μεταγενέστερα πρότυπα άλλα και ιεραρχήσεις άξιων. Τα εκπαιδευτικά πράγματα του Βυζαντίου ακολουθούν αυτόν ακριβώς τον κανόνα. Continue reading “Η οργάνωση του σχολείου στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Ρωμανία) – Παράδοση και εξέλιξη” →

του Johannes Irmscher 

Πορνεία είναι η επί χρήμασι προσφορά του σώματος με σκοπό τη συνουσία με ένα άλλο πρόσωπο. Συναντάται σε ποικίλες μορφές. Η συνηθέστερη μορφή είναι η προσφορά μιας γυναίκας σ’ έναν άνδρα. Συμβαίνει όμως και το αντίθετο, όπως και η ομοφυλόφιλη πορνεία και στα δύο φύλα. Ο ελληνικός όρος πορνεία, όπως και ο λατινικός prostitutio
που πέρασε στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες, έχουν μια αρνητική χροιά και προϋποθέτουν μια αρνητική εκτίμηση του φαινομένου. Αυτή η εκτίμηση δεν υπήρχε σε όλες τις εποχές και σε όλους τους λαούς. Continue reading “Η πορνεία στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία)” →

Ο Αμβρόσιος υπήρξε Επίσκοπος του Μιλάνου (qq.v.) από το 374 έως το 397, του οποίου οι πολλαπλοί ρόλοι ως επικεφαλής αντίπαλος του Αρειανισμού (qv), σύμβουλος των δυτικών αυτοκρατόρων, εύγλωττος ιεροκήρυκας, συνθέτης ύμνων και ψαλμών, όντας εξ εκείνων που ανέπτυξαν την λατρεία των θρησκευτικών κειμηλίων, και πολυμαθής συγγραφέας, αποτελούν μόνο ένα δείγμα της τεράστιας επιρροής που ασκούσε στην εκκλησία και το κράτος στην Δύση καθώς και της πρωτοτυπίας της ζωής και της σταδιοδρομίας του. Continue reading “Άγιος Αμβρόσιος: ο επίσκοπος που αφόρισε έναν αυτοκράτορα!” →

της Καλλιόπης Αλκ. Μπουρδάρα 

Στο Βυζάντιο άνδρες και γυναίκες είχαν την δυνατότητα να ασκήσουν το ιατρικό επάγγελμα. Τα φιλολογικά κείμενα, οί επιγραφές μνημονεύουν τήν ύπαρξη γυναικών γιατρών, πού εξασκούσαν το επάγγελμα αυτό είτε μαζί με τον σύζυγο τους είτε ατομικά για βιοπορισμό. Τα νομοθετικά κείμενα της εποχής ρυθμίζουν θέματα πού αφορούν τήν γυναίκα γιατρό. Οί όροι πού χρησιμοποιούνται είναι: ιατρίνη, ιάτραινα, ιατρόμαια. Απαντάται, επίσης, ο όρος αρχιειάτρηνα. Στο λεξικό Σοΰδα αναφέρεται μόνον ο όρος ιατρίνη. “Οπως προκύπτει από τις πηγές, ιδιαίτερα τις επιγραφές, ό όρος ιάτρινα σήμαινε τήν γυναίκα εκείνη πού ασκούσε καθήκοντα μαίας, άν και δέν αποκλείεται ή περίπτωση κατά τήν οποία η ιάτρινα και η ιατρομαία να είχαν έκτος από τις γνώσεις μαιευτικής και άλλες ιατρικές γνώσεις. Continue reading “Η άσκηση του Ιατρικού επαγγέλματος από την γυναίκα στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και η νομική της κατοχύρωση” →