ἀνθρώποισι πᾶσι μέτεστι γινώσκειν ἑωυτοὺς καὶ σωφρονεῖν.
Παρουσιάζουμε εδώ τα 153 Κεφάλαια περί Προσευχής του Αγίου Νείλου του Ασκητού. Η παρουσίαση θα γίνει τμηματικώς. Ακολουθεί το πρώτο μέρος: Continue reading “Άγιος Νείλος ο Ασκητής – Κεφάλαια περί Προσευχής (μέρος πρώτον)”
του Βασιλείου Μπετσάκου
Θα εξετάσουμε συγκριτικά τη θεώρηση των παθῶν της ψυχής στον Αριστοτέλη και τον άγιο Μάξιμο. Καταρχάς θα μελετήσουμε αυτόνομα τη διδασκαλία του καθενός για τα πάθη απομονώνοντας τον πυρήνα της προσεγγίσεώς του μέσα στην πληθύ του ανθρωπογνωστικού υλικού που επεξεργάζεται. Έπειτα θα διερευνήσουμε πού και πόσο οι δύο θεωρήσεις συγκλίνουν και αποκλίνουν. Στο τέλος θα αναφερθούμε στο χάσμα που διακρίνει την αρχαιοελληνική από την εκκλησιαστική προοπτική. Continue reading “Tα πάθη της φύσης και του προσώπου στον Αριστοτέλη και τον Μάξιμο Ομολογητή”
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο και δεν έσωσε τον κόσμο. Ο κόσμος συνεχίζει τον δρόμο του. Ο Χριστός δεν άλλαξε τον κόσμο με το ζόρι. Ξέρει ότι η ευτυχία δεν συμβαίνει με το ζόρι. Είναι θέμα συνεργασίας και κοινής απόφασης. Ο Θεός και το πλάσμα Του. Ο Χριστός, με τη ζωή Του, μου λέει: «Σου δίνω το χέρι Μου· αν θέλεις, κράτα το. Αν σε συγκινεί ένα καρφί που ‘χω στο χέρι Μου, αν μιλά μέσα σου η τρυπημένη Μου παλάμη και μια πληγή αγάπης που ‘χω στο στήθος μου για σένα, έλα. Αν δεν σε συγκινούν όλα αυτά, δεν έχουν νόημα η πίεση, οι απειλές και ο φόβος». Continue reading “Όσοι δεν αγαπούν πώς θα σωθούν;”
Του Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου
Η διαφορά αγίου και καλού ανθρώπου
Η Εκκλησία δεν ονομάζει αγίους τους καλούς ανθρώπους που βοηθάνε τους συνανθρώπους τους και συμμετέχουν στην θεραπεία του πανανθρώπινου πόνου. Μια τέτοια ζωή προσφοράς δεν είναι χριστιανικό μόνο προνόμιο. Continue reading “H έννοια της αγιότητας στην Ορθόδοξη Εκκλησία”
του Μητρ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου, κ. Ιεροθέου
Η Ρωμηοσύνη δεν είναι ένα διανοητικό ιδεολόγημα, ούτε απλώς μια αναφορά στο παρελθόν, αλλά το αυθεντικό και αληθινό βίωμα, πού το βιώνουν και σήμερα πολλοί άνθρωποι, πού συντονίζονται σε αυτήν την συγκεκριμένη στάση ζωής. Αυτόν τον τρόπο ζωής, πού διαφέρει ριζικά από τον φράγκικο τρόπο ζωής τον έζησαν όχι μόνον στα Μοναστήρια και στους τόπους της ασκήσεως, αλλά και στον κοινωνικό χώρο.
Continue reading “Ρωμηοσύνη”
Novo Scriptorium 