της Καλλιόπης Αλκ. Μπουρδάρα
Στο Βυζάντιο άνδρες και γυναίκες είχαν την δυνατότητα να ασκήσουν το ιατρικό επάγγελμα. Τα φιλολογικά κείμενα, οί επιγραφές μνημονεύουν τήν ύπαρξη γυναικών γιατρών, πού εξασκούσαν το επάγγελμα αυτό είτε μαζί με τον σύζυγο τους είτε ατομικά για βιοπορισμό. Τα νομοθετικά κείμενα της εποχής ρυθμίζουν θέματα πού αφορούν τήν γυναίκα γιατρό. Οί όροι πού χρησιμοποιούνται είναι: ιατρίνη, ιάτραινα, ιατρόμαια. Απαντάται, επίσης, ο όρος αρχιειάτρηνα. Στο λεξικό Σοΰδα αναφέρεται μόνον ο όρος ιατρίνη. “Οπως προκύπτει από τις πηγές, ιδιαίτερα τις επιγραφές, ό όρος ιάτρινα σήμαινε τήν γυναίκα εκείνη πού ασκούσε καθήκοντα μαίας, άν και δέν αποκλείεται ή περίπτωση κατά τήν οποία η ιάτρινα και η ιατρομαία να είχαν έκτος από τις γνώσεις μαιευτικής και άλλες ιατρικές γνώσεις. Continue reading “Η άσκηση του Ιατρικού επαγγέλματος από την γυναίκα στο ‘Βυζάντιο’ (Ρωμανία-Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία) και η νομική της κατοχύρωση”